Κάτι απο κριτική....

The social Network : Μια ωραιά απλή ταινία. Φυσικά το θέμα της είναι η δημιουργία του ιστότοπου facebook.Η δομή της μπορεί να μπερδέψει αφού οι ήρωες βρισκόντε στο τώρα και θυμούντε το παρελθόν. Εγκυβωτισμός με μια παράξενη συνοχή. Ηθικό δίδαγμα δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι έχει αφού στην ουσία ο ήρωας για να καταφέρει αυτό που θέλει μένει χωρίς φίλους με 2 μυνήσεις για υποκλοπή πνευματκών δικαιωμάτων και κατηγορία από τον φίλο του και συνέτερό του ότι τον έβγαλε από την εταιρεία. Ο σκηνοθέτης λοιπόν μας παρουσιάζει από την φοιτική του ζωή τον Mark Zuckerberg, έναν πανέξυπνο προγραμματιστή που ξεκινάει φτιάχνοντας ένα ενδοφοιτιτικό δίκτυο. Προκαλεί όμως αρκετά ώστε να είναι χωρίς φίλους, εκτός από τους 3 συγκατοίκους του. Γνωρίζει λοιπόν τρεια άτομα από διαφορετική εστιά, που έχουν την ιδέα να φτιάξουν το TheFacebook, ένα δίκτυο που ο καθένας θα μπορούσε να γνωρίζει άλλους ανθρώπους και να διαλέγει αυτός αν θα είναι φίλος μαζί τους ή όχι. Αφού το μελετάει και το δημιουργεί χωρίς να τους πει τίποτα, εξοργίζονται και του κάνουν μύνηση. Συμπτωματικά ο νεαρός, συνεχίζει να προκαλεί αφού μειώνει σχεδον στο 0% το ποσοστό του φίλου του και συνέτερου του από την πλέον διάσημη εταιρεία τους. Έτσι, βρίσκεται τώρα μπερδεμένος με ολοήμερες ανακρίσεις από δικηγόρους και δικαστές. Όπως λεεί και η φωτογραφία στον τίτλο της ταινίας, είναι αδύνατον να κάνεις εκκατομύρια φίλους χωρίς μερικούς εχθρούς. Πραγματικά λοιπόν, αν και ο σκηθονέτης εχει επιλέξει τον πιο απλό τρόπο να παρουσιάσει την ταινία του βγαίνει ένα εξαίσιο αποτέλεσμα που είναι αρκετά ελκυστικό κόμα και για αυτους που δεν έχουν καμία σχέση με τεχνολογία, ούτε μια σελίδα στο facebook.  Άλλωστε, ακόμα και οι ηθοποιοί καταφέρνουν να προσεγγίσουν άριστα την πραγματικότητα. Η ταινία, μας θυμίζει με τον πιο δεικτικό τρόπο ότι αυτό το παγκοσμιοποιημένο πανηγύρι φιλίας, πόζας και βαυκαλισμού κρύβει στις ρίζες του μία τυπική ιστορία ίντριγκας, μοναξιάς και πόνου και πως κανείς δεν μπορεί να είναι πετυχημένος σε όλα..ακόμα και αυτός που έχει τα περισσότερα υλικά αγαθά...

Νοήματα ξανά...αναζητούν απαντήσεις.....

" Νοήματα κρυμένα 
κρύβουν βαθιά συναισθήματα
σαν αλγόριθμο παλιό 
που μπερδεύει τα αισθήματα.
Αγάπες που πληγώσαν
μα ποτε δεν επανορθώσαν.
Τώρα διασχίσουν δρόμους γνωστούς
ψάχνοντας παλιούς κρυμένους δυσαύρους. 
Και όταν βρουν αυτό που ζητούν
επιστρέφουν πισώ και ξανασυναρμολογούν.
Κομμάτια όμως λύπουν αρκετά
γιατί η καρδιά είναι μια
και μόνο μια φορά αγαπά. "

Νοήματα βαθιά που ίσως...

Δημιουργία...μια λέξη που εκφράζει πολλούς. Προασπίζει όνειρα, φιλοδοξίες και χιλιάδες σκέψεις. Όλοι ξεκινάμε από κάπου για να καταλήξουμε εδώ που είμαστε. Άλλοι τα καταφέρνουν νωρίς, άλλοι αργά, κάποιοι καλά και κάποιοι χειρότερα. Όμως, κανείς δεν μένει έτσι . Είτε έχει δημιουργηκότητα είτε όχι κάτι θα καταφέρει. Το σήμερα, προυποθέτει τη σκληρότητα που πρέπει να έχει ο καθένας για να ανταπεξέλθει στην κοινωνία. Τα όνειρα βρίσκονται σε περιορισμό. Η οικονομική κρίση περιορίζει όλες αυτές τις ηλικίες που φοιτούν τώρα σε γυμνάσια και λύκεια. Τι θα κάνουν αυτά τα παιδιά όταν φτάσουν 18 και θα πρέπει να βρυν μια δουλειά; Ήδη το εκπαιδευτικό σύστημα τους επιβαρύνει με ναθήματα και διαδικασίες που άλλοτε όχι απλά δεν διδάσκονταν αλλά θεωρούνταν περιττή για τις συγκεκριμένες ηλικίες. Τώρα, δεν θα πω άλλα. Το με οδηγήσε όμως να φτιάξω το blog αυτο...μπορεί να είναι πολύ περιέργο. Φιλοδοξίες και υποσχέσεις του παρελθόντος. Που ίσως βοηθήσουν στο μέλλον. Μπερδεμα ίσως ο τρόπος που εκφράστηκα σήμερα.

" Νοήματα κρυμένα κρύβουν βαθιά συναισθήματα
 σαν αλγόριθμο παλιό που μπερδεύει τα αισθήματα. "